Η Ιατρικοποίηση της Παιδαγωγικής: Από το Υποκείμενο στο Κλινικό Αντικείμενο


του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, «Ἐφηρμοσμένη Παιδαγωγική», Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


NOMEN_EST_OMEN_DIAGNOSIS_FATUM_EST

Η Οντολογική Απομείωση του Παιδαγωγικού Υποκειμένου: Σημειολογία της Κλινικής Επιτήρησης και ο Ανθρωπολογικός Ανακαθορισμός του Μαθητικού Γίγνεσθαι


Περίληψη

Η παρούσα μελέτη εισηγείται μια κριτική αποδόμηση της σημειωτικής μετατόπισης του σύγχρονου εκπαιδευτικού λόγου από την ανθρωποκεντρική παιδαγωγία στην κλινική τυποποίηση, αναλύοντας διεξοδικά τον τρόπο με τον οποίο η υιοθέτηση ψυχιατρικών κατηγοριοποιήσεων (DSM-V, ICD-10) εντός του σχολικού πλαισίου λειτουργεί ως ένας μηχανισμός «πειθαρχικής εξουσίας». Η ιατρικοποίηση της εκπαίδευσης δεν αποτελεί απλώς μια διαγνωστική διευθέτηση, αλλά μια βιοπολιτική πράξη που αποσκοπεί στην κανονικοποίηση της αποκλίνουσας συμπεριφοράς και στην αποδόμηση της αυθεντικής μαθητικής ετερότητας μέσω του γλωσσικού εγκλωβισμού του υποκειμένου σε στατικές διαγνωστικές κατηγορίες.


Η Κρίση της Παιδαγωγικής Διαχείρισης και η Ανάγκη για Αναθεώρηση της Εκπαιδευτικής Επάρκειας: Η Περίπτωση του Λουτρακίου

του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
  • Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
  • Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, «Ἐφηρμοσμένη Παιδαγωγική», Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
  • Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Cognitive-Development-Stages-From-Birth-To-Adulthood-As-Per-Piaget's-Theory



Περίληψη

Το πρόσφατο περιστατικό της καταγγελίας ενός 6χρονου μαθητή Α' Δημοτικού για σεξουαλική θώπευση από την εκπαιδευτικό του στην Ελλάδα ανέδειξε οξείες παθογένειες στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Η παρούσα ανάλυση, βασισμένη στην εκτεταμένη δημόσια συζήτηση, εξετάζει τρεις κρίσιμες διαστάσεις: α) την εξελικτική ψυχολογία και την απουσία πρόθεσης στην πρώιμη παιδική ηλικία, β) την έλλειψη ψυχοπαιδαγωγικής επάρκειας στους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων και γ) τη διαχειριστική ανεπάρκεια του συστήματος έναντι του επαγγελματικού στρες. Το άρθρο προτείνει άμεσες παρεμβάσεις για την άρση αυτής της παθογένειας, με έμφαση στην υποχρεωτική επιμόρφωση και την ψυχοκοινωνική υποστήριξη του εκπαιδευτικού προσωπικού.


Πρόταση Αναθεώρησης της Συνοδικής Διαδικασίας: Η Αρχή της Διαδοχικής Συναίνεσης


του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- Υπ. Δρ Κλασσικής Φιλολογίας


Synodus-Orthodoxa-Processus-Consensus-Per-Temopa-Et-Loca

Προς: Την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τους Μακαριωτάτους Προκαθημένους των Αγιωτάτων Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών.



Θεολογική Δοκιμή: Ο Φίλιππος ως Προαγωγός της Χάριτος και η Προοιμιακή Λειτουργία του «Ἔρχου καὶ Ἴδε» στην Καινή Διαθήκη

του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-φιλολόγου

Sub-arbore-ficus-vidi-te



Η Κανονική Κλήση: Από την Ακολούθηση στην Ευαγγελική Ανακάλυψη

Η περικοπή του Ευαγγελίου κατά Ιωάννη (Ιωάν.1:43-51) δεν συνιστά απλώς μια χρονολογική καταγραφή της κλήσεως δύο μαθητών, του Φιλίππου και του Ναθαναήλ (Βαρθολομαίου). Αντιθέτως, λειτουργεί ως προτύπωση της αυθεντικής κηρυγματικής διαδικασίας, θεμελιώδους για την οικοδόμηση του Χριστιανικού σώματος.


Η Παλινωδία ως Παιδαγωγικό Μοντέλο: Από τη Θεία Αποκάλυψη στη Φιλοσοφική Ωρίμανση


του 
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου

Μεταμόρφωση-Ψυχής-Σοφία-Από-Εμπειρία


Εισαγωγή: Η Κρίσιμη Στιγμή της Αναθεώρησης

Η Παλινωδία, ως έννοια που δηλώνει την ανάκληση ή την αναθεώρηση μιας προηγούμενης θέσης, διατρέχει τη γραμματεία και τη θεολογία, σηματοδοτώντας μια κομβική στιγμή πνευματικής ή ηθικής αλλαγής. Το παρόν συγκρίνει τις αιτίες της παλινωδίας σε πέντε εμβληματικές μορφές—τους Στησίχορο, Σαούλ/Παύλο, Άγιο Ευστάθιο, Λουκιανό και Δίωνα τον Χρυσόστομο—με στόχο να αναδείξει την παιδαγωγική αξία της εσωτερικής ωρίμανσης, ενός φαινομένου που εκπροσωπεί ο Δίων, ως υπόδειγμα για την κατανόηση της εξέλιξης των ιδεών.


Ο Μυστηριώδης Θάνατος του Ιωάννη Μεταξά: Διπλωματία, Υγεία και Υπόνοιες Δολιοφθοράς (Ιανουάριος 1941)

επιμέλεια
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου


"Τέσσερις Γερμανοί στρατιώτες (πιθανώς Gebirgsjäger - Ορεινοί Κυνηγοί) στέκονται σε ορεινό έδαφος. Η χιονισμένη οροσειρά διακρίνεται στο βάθος."

Η αναπάντεχη απώλεια του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά στις 29 Ιανουαρίου 1941, εν μέσω της θριαμβευτικής πορείας του Ελληνικού Στρατού στο Αλβανικό Μέτωπο, αποτελεί ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα και αδιευκρίνιστα κεφάλαια της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Πέρα από την επίσημη ιατρική εκδοχή της σηψαιμίας, μία ισχυρή και διαρκής ιστορική αφήγηση θέτει το ενδεχόμενο της δολοφονίας για λόγους υψηλής στρατηγικής και διπλωματικής σκοπιμότητας, με κεντρικούς υπόπτους τους Βρετανούς Συμμάχους.



Η Κληρονομική Διαδοχή ως Καθρέφτης της Ενδοοικογενειακής Δυσλειτουργίας: Μια Συστημική Ανάλυση

του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου

Η Εικόνα-το-Βάρος-της-Κληρονομιάς-της-Οικογένειας


Η κληρονομική διαδοχή, πέραν της τυπικής της νομικής υπόστασης ως μεταβίβαση περιουσίας, συνιστά ένα κομβικό ψυχοκοινωνικό ορόσημο στον οικογενειακό κύκλο ζωής. Ο θάνατος του γεννήτορα καταργεί τη δομική και συναισθηματική αγκύρωση του συστήματος, μεταλλάσσοντας τη διαχείριση της υλικής περιουσίας σε ένα δραματικό πεδίο επαναδραματοποίησης και τελικής επικύρωσης άλυτων αδελφικών ζητημάτων.


Εκ της Λακεδαίμονος Πειθαρχίας το Κράτος: Η Πολιτική Υπεροχή του Λυκούργειου Πολιτεύματος Έναντι της Σολώνειας Δημοκρατικής Ευαισθησίας

του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ, ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου

Σπάρτης: Νίκη - Αταραξία (ή Σταθερότητα) Αθηνών: Καταστροφή - Ελευθερία Μάθετε (Διδαχθείτε): Όπλα - Σταθερότητα

Εισαγωγή: Το Δίλημμα της Πολιτείας και το Τέλος των Αντιπάλων

Η σύγκριση των θεμελιωδών πολιτικών αρχών που εισηγήθηκαν ο Σόλων στην Αθήνα και ο θρυλικός Λυκούργος στη Σπάρτη αποτελεί διαχρονικό πεδίο επιστημονικής και πολιτικής αντιπαράθεσης. Ο Σόλων, ο «Μεσολαβητής», επέλεξε την οδό του κοινωνικού συμβιβασμού και της τιμοκρατικής διεύρυνσης, θέτοντας τα θεμέλια μιας ευέλικτης, αλλά συχνά ασταθούς, πορείας προς τη Δημοκρατία. Ο Λυκούργος, ο «Νομοθέτης», επέβαλε την απόλυτη πειθαρχία, τη στρατιωτική ομοιομορφία και την κρατική κυριαρχία επί του ατομικού βίου.